Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, Θεσσαλονίκη
1_BM_1.jpg

Επέκταση, 2005, 2.656.000 €, διαγωνισμός, 1ο βραβείο, αρχιτεκτονική μελέτη


Πρόκειται για ένα ανεξάρτητο κτίριο 2.000 τ.μ. στον ευρύτερο χώρο του μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού Θεσσαλονίκης, που καλύπτει χρήσεις γραφείων και αμφιθεάτρου, επιπλέον αυτών του υφιστάμενου κτιρίου.

Η μελέτη παρακολουθεί πιστά την οργάνωση και τη γεωμετρία της πρωτότυπης λύσης όπως αυτή διαμορφώθηκε σε προσχέδια από τον αρχιτέκτονα του μουσείου, Κυριάκο Κρόκο. Επιχειρεί να ολοκληρώσει το έργο χωρίς να ανταγωνιστεί τον δημιουργό του, αλλά και χωρίς να μιμηθεί την χειρονομία του.

Το νέο κτίριο χωροθετείται στην Νοτιοδυτική πλευρά του οικοπέδου και αρθρώνεται σε δύο όγκους : το αμφιθέατρο και τα γραφεία. Η ενότητα των γραφείων αναπτύσσεται σε δύο στάθμες, γύρω από κεντρικό αίθριο, εξασφαλίζοντας κατάλληλους προσανατολισμούς και συνθήκες φυσικού φωτισμού και αερισμού.
Προτίθενται νέοι τύποι και εξελιγμένες μορφές των υλικών, είτε γιατί επιβάλλονται από τις σύγχρονες προδιαγραφές, είτε για να αντιμετωπιστούν ζητήματα εξοικονόμησης ενέργειας με τον πιο διακριτικό τρόπο.

Στο έργο εφαρμόστηκε πλήρης Βιοκλιματική Μελέτη, με ανάπτυξη κατάλληλων στρατηγικών σχεδιασμού. Ελήφθησαν υπόψη οι ειδικές απαιτήσεις των συγκεκριμένων χρήσεων, οι οποίες αφορούν κυρίως σε φυσικό φωτισμό και σε ψύξη κατά την θερινή περίοδο.. Από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού εφαρμόστηκαν κατάλληλες τεχνικές (ενσωμάτωση ζωνών λειτουργίας, ανάπτυξη συμπαγών μορφών με επιθυμητές αναλογίες όγκου/ θερμαινόμενων επιφανειών κελύφους κτλ.) οι οποίες στην κατασκευή εξειδικεύτηκαν ως εξής:
Όσον αφορά στην θερμική συμπεριφορά, για την περίοδο θέρμανσης στόχος ήταν η αποτελεσματική συλλογή, αποθήκευση και μετάδοση της θερμότητας, με παράλληλο περιορισμό των θερμικών απωλειών. Εφαρμόστηκαν:
- Εξωτερικές τοιχοποιίες από πλινθοδομή συνολικού πάχους 40 εκ. και ενδιάμεση μόνωση, με αύξηση της θερμοχωρητικότητας και θερμικής αδράνειας του κτιρίου, σε συνδυασμό με την συμβατική κατασκευή του φέροντα οργανισμού από σκυρόδεμα.
- μεγιστοποίηση των επιφανειών των ανοιγμάτων με νότιο προσανατολισμό
- θερμομονωτικά υαλοστάσια με διπλά τζάμια και βέλτιστους συντελεστές
Ενώ αντίστοιχα για την περίοδο ψύξης, ο σχεδιασμός συμπεριέλαβε:
- το σκιασμό των ανοιγμάτων ανάλογα με τον προσανατολισμό
- τον έλεγχο των θερμικών προσόδων
- την εφαρμογή κατασκευής με στοιχεία συμπαγούς υαλόμαζας (σε επιλεγμένους προσανατολισμούς και χώρους), με καλύτερη συμπεριφορά ως προς τη θερμομόνωση αλλά και ως προς την οπτική άνεση και λειτουργικότητα,
- την επίτευξη φυσικού δροσισμού με περιορισμό της μετάδοσης θερμικών προσόδων από το κέλυφος του κτιρίου, περιορισμό των εσωτερικών θερμικών προσόδων και απαγωγή θερμότητας από το εσωτερικό και από το κέλυφος του κτιρίου, αξιοποιώντας τόσο το αίθριο όσο και την εκμετάλλευση του φυσικού φαινομένου του θερμοσιφωνισμού.

Τέλος, συνθήκες οπτικής άνεσης με επαρκή ποσότητα φωτός και χωρίς θάμβωση, λόγω των διατάξεων ηλιοπροστασίας, εξασφαλίζονται σε όλους τους χώρους, υπερκαλύπτοντας μάλιστα τις αυξημένες απαιτήσεις των προβλεπόμενων χρήσεων.